Visie

Cre-Age ben ik gestart vanuit verwondering over de manier waarop in onze samenleving met vergrijzing en ouder worden wordt omgegaan. Honderdduizenden veelal vitale mensen verlaten de komende tjaren het arbeidsproces. Wat gaan ze doen? Welke rollen zijn er om maatschappelijk actief te blijven?

Aannames:
1. Vanwege vergrijzing en ontgroening is het nodig dat senioren langer bijdragen aan betaalde arbeid.
2. De babyboom- senioren zullen hun eigen vormen van actief burgerschap willen vormgeven; vrijwilligersorganisaties hebben moeite te werven voor hun aanbod aan werk.
3. De vraag naar zingeving en reflectie op levensvragen van senioren groeit naarmate eindigheid dichterbij komt.
4. Generaties hebben elkaar en hun eigen ruimte nodig op de arbeidsmarkt en andere levensgebieden om sociale samenhang te versterken.
5. Samenwerken is motivator nummer 1 voor ouderen. Er zijn echter geen werkvormen waar jongeren en ouderen elkaar na pensionering vanzelfsprekend samenwerkend tegenkomen.

Er is zoveel meer tussen Zwitserleven en achter de geraniums terecht komen. En er blijft zoveel energie van ouderen ongebruikt. Met de huidige levensverwachting hebben veel mensen na hun pensionering zo’n twintig redelijk gezonde en vitale jaren voor de boeg. Ervan uitgaand dat veel mensen zo lang mogelijk actief willen blijven, samen met anderen hun leven zin willen geven en van betekenis willen zijn voor anderen, is een vaste pensioenleeftijd inmiddels kunstmatig. De een kan en wil nog graag doorwerken, voor de ander is het ophogen van de pensioenleeftijd een zware opgave om gezondheidsredenen of gebrek aan perspectief. We houden te weinig rekening met individuele verschillen in gezondheid en vitaliteit die groter worden naarmate we ouder worden. Eenmaal uit het werkproces en het werkritme is het moeilijker zelf de omgeving te scheppen waarin je maatschappelijk actief kunt blijven. Vrijwilligerswerk is niet voor iedereen aantrekkelijk georganiseerd. Langer betaald doorwerken is vooralsnog vooral weggelegd voor mensen die daarvoor al voor zichzelf werkten of waarvan de kennis/ ervaring zelfstandig is voort te zetten.

De toekomst is mijns inziens aan langer doorwerken in deeltijd en ondertussen invulling geven aan je leven na je pensionering. Arbeidsorganisaties worstelen met negatieve beeldvorming over de bijdrage van oudere medewerkers en hebben nog weinig visie op inzet en verandering van rol/ functies. Zoals de uitdaging om de daadkracht en communicatieve vaardigheden van jongere generaties te koppelen aan het overzicht en het gevoel voor trends en verhoudingen van oudere medewerkers. Veranderbereidheid blijkt ook bij ouderen nog steeds groot. Geef hen een rol in plaats van ze te diskwalificeren. Jongere mensen willen een mentor en aandacht voor de werk- privé balans, oudere medewerkers zijn veelal georiënteerd op de inhoud, willen zelfstandigheid en respect voor hun ervaring. Leeftijdgenoten leven toenemend in hun eigen generatie en komen elkaar buiten de gezinssituatie weinig tegen. Zolang de schaarste aan arbeidskracht tot enkele branches blijft beperkt, is diversiteit iets waar veel organisaties weinig open voor staan en daadkracht en lef in tonen. Met een andere bril op, meer flexibiliteit en meer begrip wordt samenwerken zoveel productiever en plezieriger.

Onze kwaliteit van leven wordt beïnvloed door een dominant rendementsdenken en korte termijnprofijt. Gevolg is druk op creativiteit en uiteenvallen van sociale samenhang. Zingeving en betekenisvol werk worden naar de zijlijn van werk en leven geschoven.
Uit recent onderzoek komt naar voren dat de helft van de werkende bevolking niet tevreden is met haar/ zijn loopbaan en op de verkeerde plek of in de verkeerde functie/ rol zit. Twintigers gaan weg als ze het niet leuk vinden. Dertigers lopen vast in de hiërarchische verhoudingen en trage besluitvorming. Vanaf hun veertigste komen mensen al minder in beeld bij veranderprocessen omdat ze minder productief, minder snel en duurder zijn. Ook de deelname aan opleidingen neemt dan sterk af. Een belangrijk gevolg van het rendementsdenken is dat onze duurzaamheid c.q. doorlooptijd c.q. houdbaarheid in een functie drastisch korter is geworden. En dat staat haaks op de noodzaak om langer door te werken willen we onze welvaart op langere termijn in stand kunnen houden.

Waar staat Cre-Age voor?
* Realistische en nieuwe rolmodellen
* Vormen voor een bredere levensinvulling, waarin ontwikkeling en werk wordt gecombineerd
* Waardering voor de kwaliteiten van senioren
* Meer samenhang en contact tussen generaties.